Lubelska Spółdzielcza Grupa Producentów Chmielu CHMIELARZ

Spółdzielnia zleciła prowadzenie księgowości do biura rachunkowego.
Zarząd realizuje swoje zadania społecznie.
Zadania Zarządu w trakcie produkcji chmielu:

• przygotowanie i przekazanie zaleceń dotyczących wymagań jakościowych stawianych przez odbiorców
• organizacja zaopatrzenia w środki do produkcji
• organizowanie doradztwa agrotechnicznego i szkoleń.

Do zadań Zarządu w zakresie organizowania i realizacji sprzedaży chmielu należy:

• wynajęcie i przygotowanie magazynu do przechowywania chmielu
• organizacja i uczestnictwo w certyfikacji chmielu
• pobranie z każdej dostawy i odmiany prób chmielu do analizy
• wypisanie dowodu dostawy
• ułożenie chmielu na magazynie poszczególnymi certyfikatami
• przygotowanie poszczególnych partii chmielu zgodnie z zapotrzebowaniem odbiorcy
• organizacja transportu, załadunku i rozładunku chmielu
• wystawianie faktur i dokonywanie rozliczeń finansowych.

Polska jest trzecim w Europie i piątym na świecie producentem chmielu zarówno pod względem powierzchni, jak i wielkości produkcji. Największym producentem na świecie są Niemcy z produkcją dziesięciokrotnie przewyższającą produkcję polską i jest to największy nasz konkurent zewnętrzny.

Grupa oferuje 120 ton chmielu już z certyfikatem po przeprowadzonych badaniach na zawartości alfa kwasów. Grupa ma możliwość przygotowania określonej partii chmielu o określonych wymaganiach i w określonym czasie dostarczyć odbiorcy. Takich możliwości nie ma indywidualny plantator.

Grupa zaopatruje producentów w przewodniki roślin, nawozy odżywki i sadzonki. Zaopatrzenie odbywa się na zasadzie sprzedaży bądź w kredycie rozliczanym w dostarczonym chmielu.

Grupa organizuje cykliczne szkolenia dotyczące produkcji, jak również doraźne spotkania w miarę wynikających potrzeb.

Finansowanie działalności Spółdzielni

• wysokość funduszu udziałowego 40 tys. Złotych
• wysokość marży 3%
• obecnie grupa nie korzysta z kredytu i pożyczek.

Ze względu na krótki okres funkcjonowania Spółdzielni nie możemy pochwalić się jeszcze osiągnięciami. Chmiel z sezonu 2005 został zgromadzony, certyfikowany i sprzedany sprawnie i bez problemów. Uzyskana cena nie jest satysfakcjonująca, nie mniej jednak jest ona wyższa od średnich płaconych na rynku. Producent sprzedając przez grupę mógł skupić się głównie na tym, aby jak najlepiej wyprodukować, problem sprzedaży pozostawiając grupie.

Największym problemem dla grupy jest za małe zorganizowanie rolników w tej gałęzi produkcji. Podmioty skupujące chmiel, obawiając się większej roli producenta na rynku, starają się blokować funkcjonowanie grup.

Przyszłość w ustabilizowaniu rynku chmielu widzimy w powiększaniu grupy, łączeniu z innymi grupami w tej branży. Prostym i skutecznym rozwiązaniem w tym zakresie byłoby skierowanie dopłat bezpośrednich do chmielu poprzez grupy producentów.